Gearchiveerd onder: Hollywood in Gent
Het 37e Filmfestival van Gent loopt op zijn einde. De jury is na het bekronen van ‘Die Fremde’ als terechte overwinnaar al zijn prijzen kwijt. De grote Filmfestival-banner wordt van boven de ingang naar beneden gehaald en de niet meer zo rode loper is rijp voor het containerpark. Toch bundelt het Filmfestival in een laatste stuiptrekking alle overgebleven voltages en wattages samen en richt al zijn spotlights enkele honderden meters van Ter Plaeten vandaan op een tot de boord gevuld Kuipke. Gent maakt zich op voor de 10e editie van de World Soundtrack Awards.
De World Soundtrack Awards worden wel eens het kleine broertje van de Oscars genoemd. Een passende bijnaam, want net zoals in Hollywood voor alles wat iets betekent in de filmwereld, staan de World Soundtrack Awards met een erg dikke pen omcirkeld in de agenda’s van alle muziek-groten der aarde.
“Een warme, intieme viering van filmmuziek, ongezien in de wereld” - The Hollywood Reporter (2009)
Het schemert in Gent. Het regent al de hele dag onophoudelijk en de beginnende avondspits zorgt voor een ludiek samenspel van flitsende remlichten, impulsief getoeter en op- en neerzwiepende ruitenwissers. Enkele gelukkigen vinden nog een parkeerplaats op een wandelbare afstand van het Kuipke. Terwijl een paar schaduwen in het zeiknatte Citadelpark tussen de plassen en de bomen door laveren op zoek naar de verscholen ingang voor geïnteresseerde bezoekers, rijden aan de andere kant van het gigantische gebouwencomplex de auto’s af en aan en droppen de genodigden rechtstreeks op de rode loper. Eenmaal binnen worden ze professioneel van hun jas ontdaan, de receptie binnengeloodst en voorzien van een glas champagne. De vergelijking met de Oscars blijkt nu al helemaal niet vergezocht te zijn.
Muziekgericht
Het Filmfestival van Gent was altijd al erg muziekgericht. Op zo’n manier zelfs dat ze in 1985 besloten om van ‘de impact van muziek op film’ hun vaste thema te maken. Dit maakte Gent het Mekka voor filmcomponisten en dat leidde ertoe dat in 2000 de pas opgerichte, 40-koppige World Soundtrack Academy voor het eerst zijn Awards uitreikte. Vandaag, 10 jaar later, telt de Academy meer
dan 300 leden en zijn de Awards een uniek en internationaal gerenommeerd spektakel geworden. “De Academy was nog nooit zo productief,” zegt Dirk Brossé, dirigent van het Brussels Philharmonic, componist van onder meer de muziek van Daens en bestuurslid van de Academy. “De Academy verwezenlijkt drie dingen. Eerst en vooral gaan we componisten naar Hollywoodiaans model nomineren en lauweren voor hun prestaties in verschillende categorieën. We organiseren ook het World Soundtrack Concert, waar we volledig live en synchroon met de filmbeelden de muziek spelen van alle winnende componisten. Ook zijn we sinds enkele jaren begonnen met de cd-serie ‘For The Record’, waar we met het Brussels Philharmonic, het vroegere Vlaams Radio Orkest, ieder jaar een gast uitnodigen en zijn muziek vereeuwigen.”
“De Academy is nog nooit zo productief geweest”
In de spelonken van het Kuipke is het een drukte van jewelste. Technici rennen met armen vol kabels voorbij, cameramensen omgorden hun Steadicam en hier en daar zijn groepjes muzikanten hun instrumenten aan het stemmen terwijl ze ietwat zenuwachtig onder elkaar fluisteren. Ondertussen gaat de receptie voor de beau monde van de film(muziek)wereld nietsvermoedend door. Een luide bel galmt plots door het gebouw en doet alle genodigden snel hun glas leegdrinken. Druk pratend schuifelt iedereen door een lange, stijlvol ingeklede gang het voor de gelegenheid tot concertzaal omgebouwd Kuipke binnen. Enkele immer vriendelijke meisjes gaan rond met programmaboekjes en helpen hier en daar mensen hun stoel te vinden. Wanneer de lichten gedimd worden wordt het stil in de zaal. Een luid applaus begroet het Brussels Philharmonic, hun instrumenten glinsterend onder de vele spotlights. Ze worden gevolgd door dirigent Dirk Brossé, die naar aloude gewoonte de Awards opent (en ook zal afsluiten) met een majestueus, speciaal door Elmer Bernstein, de allereerste winnaar van een WSA Lifetime Achievement Award, gecomponeerd muziekstuk. De toon is gezet.
Gerechtsdeurwaarder
“In feite zijn er twee verschillende competities,” vertelt Dirk Brossé. “Elk jaar schrijven we een wedstrijd uit waarin we aan jonge componisten vragen om muziek te schrijven voor een bestaande film, de SABAM Best Young European Composer Award. We kregen dit jaar meer dan 50 inzendingen binnen die beoordeeld werden door vakmensen uit alle verschillende velden van de film- en muziekwereld. Het kiezen van de genomineerden in de andere competitie, onder andere voor die van Film Composer of the Year, is een ander paar mouwen. Het aanbod is enorm. Alle 300 leden van de Academy doen voorstellen waaruit dan enkele favorieten, de genomineerden, gekozen worden. Dan wordt er net zoals bij de Oscars onder toezicht van een gerechtsdeurwaarder door de hele Academy over een winnaar gestemd die pas tijdens de Awards bekend wordt gemaakt.”
“De mooiste prijs die een componist kan krijgen”
Met luid tromgeroffel, veel applaus en zware woorden wordt, onder deskundige begeleiding van het Brussels Philharmonic, categorie per categorie afgewerkt. Een duidelijk ontroerde Karzan Mahmood krijgt van SABAM-voorzitter Johan Verminnen de prijs voor Best Young Composer. Met tranen in de ogen ziet hij zijn muziek gespeeld worden, perfect synchroon met de hilarische animatiefilm Administrators. De jonge Abel Korzeniowski valt stomverbaasd tweemaal in de prijzen. Hij krijgt de Award voor Discovery of the Year en de Public Choice Award, “de mooiste prijs die een componist kan krijgen, want hij komt van de filmliefhebber zelf”. De film Crazy Heart wint verassend de Best Original Song written for a Film Award maar het is een eveneens ontroerde Alexandre Desplat die hoge ogen gooide bij de Academy en gaat lopen met zowel de Film Composer of the Year Award als de Award voor Best Original Film Score of the Year. Volledig overdonderd komt hij het podium op en omhelst een verraste Dirk Brossé om pas nadien de prijs aan te nemen van Howard ‘Lord Of The Rings’ Shore.
“De keuze is altijd subjectief,” geeft Dirk Brossé toe. “Het is zeer moeilijk om te zeggen wat de allermooiste muziek is, er moet altijd een keuze gemaakt worden. Maar door het feit dat de winnaar gekozen word door leden van de academie, experts op alle vlakken van de filmmuziek, kunnen we er altijd zeker van zijn dat het een verdiende winnaar is. De Lifetime Achievement Award is nog de meest subjectieve Award van allemaal. We kijken wie er in de muziekwereld zijn sporen heeft nagelaten, wie generaties beïnvloed heeft, wie er met kop en schouders bovenuit steekt. Dat gaat logischerwijs altijd gepaard met een hoge leeftijd, de zogenaamde ‘eminences grises’ van het vak. Dit jaar krijgt John Barry de Award, voor onder meer zijn muziek voor alle Bondfilms.”
Betoverend
Nadat alle Awards de deur uit zijn, krijgt het publiek wat tijd om hun applausarm te laten rusten. Een paar enkelingen gaan richting bar om iets te doen aan hun droge keel, maar de rest gaat lustig aan het kussen en het handjes schudden. Iedereen kent schijnbaar iedereen. Het is dit jaar de 10e verjaardag van de World Soundtrack Awards en dat zal iedereen geweten hebben. Het Brussels Philharmonic komt tijdens het nagalmen van de schoolbel weer het podium op en trakteert op een muzikaal 10-gangen diner. Van een aperitief à la Angelo Badalamenti tot Howard Shore’s dessert, alles wordt bijzonder goed gesmaakt. De muziek slingert door het Kuipke, vult het tot de nok en gaat tot diep in zijn fundamenten. Het minutieuze samenspel met de filmbeelden maakt van het gebeuren een betoverend geheel. Filmmuziek op z’n best.
“Muziek is even belangrijk als ademen, eten en drinken”
“Muziek is een allesomvattende levens-behoefte, even belangrijk als ademen, eten en drinken. Muziek is een primaire taal, een middel waarmee je jezelf kan uitdrukken. Het is een fantastische levenspartner, een die soms wel moeilijk doet, een die je soms ’s nachts wakker houdt, maar op het einde een waar je onherroepelijk van houdt. De soundtrackwereld is gigantisch. Niet alleen films, maar ook bijvoorbeeld games hebben nu hun eigen muziek. Het is de enige wereld die verkoopt. De enige wereld waar concerten uitverkocht zijn, in tegenstelling tot klassieke concerten, waar de zalen leeglopen. Het is een wereld in opmars en hij is niet te stoppen, geloof me.”
(Reportage – Oktober 2010)
